Bir kadının kirpiklerinden bazen gözyaşı, bazen papatyalar, çiçekler, bazen de kurumuş sonbahar yaprakları, aşk, yeşillenen yapraklar, şarkılar ya da kömür parçaları düşer.
Gözlerinin içinde okyanus, gökyüzü, orman ya da deniz görürsünüz.
Ama en derinlerde de karanlığı. Ya da çok görmezsiniz, bilinmezliktir.
Saçlarında bazen güneşin ışıkları, bazen ağaç yaprakları gibi yeşil yeşil savruluşu, bazen toprağı, bazen de gecenin karanlığı belirir.
Ama kırmızı ruju, onun gücüdür. Biraz silik de olsa…
Gözleri aynı zamanda mum gibidir. İster çakmak olup aydınlanın ister bir nefesle söndürüp kendinizi karanlığa bırakın.
Aydınlığa…



Yorum bırakın